Mapa Luruaru
Aliasy
Srebrne Marchie
Typ
Państwo
Region
Północno-zachodni Faerûn
Stolica
Silverymoon
Ustrój
Konfederacja
Rządzący
Luruar, powszechnie znany jako Srebrne Marchie jest konfederacją miast na północy Faerûnu pod przewodnictwem Lady Alustriel Silverhand, pierwotnej władczyni Silverymoon. Składa się z Silverymoon, Cytadeli Adbar, Deadsnows, Jalantharu, Quaervarru, Cytadeli Felbarr, Everlundu, Mithrilowej Hali i Sundabaru, zaś jej celem jest ochrona Północy przed hordami orków rosnących w górach.[1] Stowarzyszenie jest także członkiem Przymierza Lordów.[2]
Luruar na wschodzie graniczy z pustynią Anauroch, na południu z Wysokim Lasem, na zachodzie z Dzikim Pograniczem i na północy z łańcuchem górskim Grzbietu Świata.
Miasta i Miasteczka[]
- Silverymoon (stolica)
- Sundabar
- Gród Rauvinwatch
- Wysoki Bastion
- Deadsnows
- Rivermoot
- Khelb
- Jalanthar
- Krawędź Zimy
- Quaervarr
- Everlund
- Nesmé
- Lhuvenhead
- Hilltop
Księżycowy Las[]
Wielki, gęsty las zdominowany przez rośliny zielne i ciemne zarośnięte bory. Brak w nim jakichkolwiek orków czy goblinoidów, lecz zamieszkuje tutaj kilka gatunków naturalnych drapieżników. Południowy brzeg lasu jest domem dla małych band księżycowych i leśnych elfów, które wędrują pomiędzy drzewami, patrolują teren i spędzają wolny czas na zielonych polanach. Skraj lasu jest także domem dla wielu drwali i traperów. Północna część boru dość bardzo różni się od południowej. Drzewa stają się ciemniejsze, grubsze i bardziej wyrośnięte. Jest to także teren łowiecki dla Ludzi Czarnej Krwi. Księżycowy Las liczy sobie ponad 100 mil z południa na północ i w przybliżeniu 60 mil szerokości w północnej części. Idąc na południe, las zwęża się w kierunku południowo-zachodnim.
Księżycowy Las jest domem dla kilku postaci występujących w Legendzie Drizzta Do'Urdena pióra R. A. Salvatore'a - Ellifain Tuuserail, Tarathiel oraz Innovindil.
Historia[]
Luruar powstał na ruinach starożytnych imperiów w skład których wchodziło elfie królestwo Earlann z Wysokiego Lasu, krasnoludzkie imperium Delzoun oraz ludzkie imperium Netherilu. Początkowi osadnicy skupili się w dwóch miejscach. Jednym z nich było późniejsze Silverymoon, które rozrosło się wokół gospody "Pod Księżycowym Srebrem" wybudowanej ku czci bogini Mielikki i Lurue Jednorożca. Niedaleko brodu na rzece Rauvin leżały Święte gaje Silverymoon, gdzie osadnicy wybudowali most umożliwiający ciągłą przeprawę rzeki.[3] Drugim miejscem był Everlund. Obydwa miasteczka otoczono murami w celu odgrodzenia się od dzikiej północy. Wkrótce po tym z całego Faerûnu, do nowych miast, zaczęły napływać fale imigrantów.[1]
Ku zaskoczeniu pierwotnych mieszkańców Marchii, większość nowo przybyłych okazała się zwolnionymi ze służby Zhentami pragnącymi w końcu osiąść w spokojnej i pokojowej okolicy. Razem ze sobą przywieźli oni dużo dóbr otrzymanych za lata odsłużone dla zwierzchników, dzięki czemu mieszkańcy mogli kupić nasiona, a nawet małe połacie ziemi, co rozwinęło rolnictwo w okolicach. Pomimo tego osadnicy wciąż patrzyli na Zhenckich imigrantów z podejrzliwością, co zmusiło przybyszów do założenia własnych osad liczących od 100 do 300 mieszkańców. Do owych osad można było zaliczyć Hilltop, Newfort oraz Krawędź Zimy. Trzy założone wioski zwano Wolnymi Miastami, które w 1372 DR osiągnęły łącznie liczbę około 4 000 mieszkańców.[1]
Geografia[]
Luruar jest krainą poprzecinaną wieloma pasmami górskimi i rozległymi lasami, które wciąż pozostają obszarami niezasiedlonymi. Przez środek krainy ciągnie się Rzeka Rauvin, zaś nad jej brzegami wybudowane są dwa największe ośrodki miejskie Srebrnych Marchii - Silverymoon i Everlund. Prócz czysto życiodajnej funkcji rzeka pełni także funkcję szlaku handlowego. Pływające po niej statki towarowe mogą kursować od Sundabaru aż do samego Waterdeep.
Lasy[]
- Chłodny Las
- Sosnowy, świerkowy i brzozowy las jak dotąd nietknięty przez cywilizowane rasy. Jest domem dla kilku plemion Uthgardtczyków, orków oraz ettinów.[4]
- Księżycowy Las
- Wielki las położony na północ od Silverymoon. Jest wolny do orków i goblinoidów dzięki obecności wielu likantropów z których wielu należy do Ludzi Czarnej Krwi - sekty czczącej Malara.[5]
Góry[]
- Góry Nether
- Góry słynące z wielkiej aktywności potworów, które rozprzestrzeniają się, aż do granic Silverymoon.[4]
- Góry Rauvin
- Pasmo słynące z wielu goblińskich i orkowych siedlisk. Rzeka Rauvin przepływa przez góry w stromym, zamglonym i głębokim wąwozie rwącym strumieniem. Tuż obok rozpadliny wiedzie szlak biegnący przez Przełęcz Martwego Orka prowadzący na północ gór. Powszechnie jednak wiadomo, że owa przełęcz jest domem silnego i agresywnego klanu orków.[4]
Wrzosowiska[]
- Wieczne Wrzosowiska
- Obszar zamieszkały przez trolle.
Ważne Miejsca[]
Miasta[]
- Cytadela Adbar
- Potężna, ciężka do zdobycia twierdza krasnoludów.[5]
- Cytadela Felbarr
- Pierwotnie krasnoludzka twierdza od 1367 DR znów zamieszkała przez krasnoludów, ludzi i orków.[5]
- Everlund
- Miasto chronione murem będące domem dla kilku ras, rządzone przez Radę Sześciu Starszych.[5]
- Jalanthar
- W mieście tym można spotkać wielu łowców, tropicieli, przewodników i traperów, którzy są doświadczeni w brutalnej walce z orkami.[5]
- Mithrilowa Hala
- Jedna z najsłynniejszych twierdzy tarczowych krasnoludów.[5] Zamieszkała przez duergary, została odbita przez Klan Battlehammer[6] i sojuszników w 1357 DR.[potrzebne źródło]
- Quaervarr
- Małe leśne miasteczko zamieszkałe przez ludzi i pół-elfy.[7]
- Silverymoon
- Stolica Luruaru będąca jednocześnie ostoją kultury i nauki. Gdy Lady Alustriel zrezygnowała z funkcji władczyni miasta na rzecz rządzenia państwem, jej miejsce zajął Taern "Nawałnica Czarów" Ostroróg.[7]
- Studnia Beorunny
- Ojczysty dom dla plemienia Czarnego Lwa spośród Uthgardtckich barbarzyńców.[7]
- Sundabar
- Miasto przystosowane do wojny będące domem dla pracowitych górników i wyjących orków.[3]
Referencje[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Rob Heinsoo (2001-01-17). The Silver Marches. Sneak Peak. Wizards of the Coast. Retrieved on 2007-05-06.
- ↑ Ed Greenwood, Sean K. Reynolds, Skip Williams, Rob Heinsoo (2004). Zapomniane Krainy Opis Świata 3 edycja, p. 280. Wizards of the Coast, ISA. ISBN 83-88916-97-1.
- ↑ 3,0 3,1 Ed Greenwood, Sean K. Reynolds, Skip Williams, Rob Heinsoo (2004). Zapomniane Krainy Opis Świata 3 edycja, p. 178. Wizards of the Coast, ISA. ISBN 83-88916-97-1.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Ed Greenwood, Sean K. Reynolds, Skip Williams, Rob Heinsoo (2004). Zapomniane Krainy Opis Świata 3 edycja, p. 174. Wizards of the Coast, ISA. ISBN 83-88916-97-1.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Ed Greenwood, Sean K. Reynolds, Skip Williams, Rob Heinsoo (2004). Zapomniane Krainy Opis Świata 3 edycja, p. 175. Wizards of the Coast, ISA. ISBN 83-88916-97-1.
- ↑ R.A. Salvatore (2004). Tysiąc Orków, p. 32. Wizards of the Coast. ISBN 978-0786929801.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Ed Greenwood, Sean K. Reynolds, Skip Williams, Rob Heinsoo (2004). Zapomniane Krainy Opis Świata 3 edycja, p. 176. Wizards of the Coast, ISA. ISBN 83-88916-97-1.